نسيم بافران

قَالَ النَّبِيُ(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم):یاعَلي! سَألتُ
رَبّي فِـیکَ خَمـسَه خِـصـال فَأعطـاني، أمّا أوَّلَها فَسَألتُ
رَبّـي أن أکُـونَ أوَّلَ مـَن تَـنشَـقُّ عَـنـهُ الأرضِ وَ أنـفـضُ الـتـُّراب
عَـن رَأسـي وَ أنـتَ مَـعــي، فـَأعـطـانـي؛ وَ أمــّا الـثّـانـية فسألـتُ رَبّي أن
یَـقـفـنـِي عِـنـدَ کــَفّـة الـمـیـزَانِ وَ أنـتَ مَـعي فَـأعـطـانـي؛ وَ أمّـَا الثّـالِثـَه فَسألتُ رَبِّي
أن یَـجـعـَـلَکَ فِـي الـقـِیـامـَةِ صـاحِـب لـِوائي، فَـأعـطـانـي؛ وَ أمّـا الرّابِعَـة
فـسـألـتُ رَبـّي أن یَـسـقِـي اُمّـتـي مِـن حَـوضي بِیَـدِک، فَأعطـاني؛
وَ أمَّا الخـامـِسَة فـَسألتُ رَبِّي أن یَجعَـلَکَ قائِدَ اُمّتي إلَي
الجَنَّة فَأعطاني؛فَالحَمدُ لِلّهِ الَّذي مِنَّ عَلَيّ بِذلِک.

رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) به امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) فرمودند:یا علی! از پروردگار خود درباره تو پنج چیز درخواست کردم و به من عطا فرمود.

نخستین درخواستم این بود که، اولین کسی که از شکاف زمین بیرون شود و خاک از سر خود بیافشاند، من باشم و تو نیز با من باشی.خداوند این خواسته را به من عطا فرمود.

دومین درخواستم از پروردگارم این بود که، مرا اجازه دهد تا در کنار کفه ترازوی اعمال بایستم و تو نیز با من باشی و این درخواستم را نیز به من عطا فرمود.

سومین درخواستم از پروردگارم این بود که تو را در روز رستاخیز پرچمدار من قرار دهد و آن بزرگترین پرچم های الهی است که به دست توست و بر آن نوشته شده است: « رستگاران کسانی هستند که به بهشت رسیده اند. » و درخواستم را به من عطا فرمود.

چهارمین درخواستم از پروردگارم این بود که، امت مرا با دست تو از حوضم سیراب فرماید و درخواستم را به من عطا فرمود.

پنجمین درخواستم از پروردگارم این بود که، تو را پیشرو قافله امتم به بهشت قرار دهد و درخواستم را به من عطا فرمود.

سپاس خدای را که با پذیرش این درخواست ها، بر من منت نهاد. ⁽³⁾

                                                                                                                   ^{(3) خصال، باب الخمسة، ص349، ح93.}

عَن ابي ذَر(رَحمَة الله عَلَیهِ) قَالَ: أوصاني رَسُولُ اللهِ(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم)
بِسَبعِ أوصاني أن أنظُر إلي مَن هُوَ دوُنِي، وَ لاأنظُر إلي مَن هُوَ
فَوقي، وَ أوصاني بِحُُبِّ المَساکین وَ الدُنُوّ مِِنهُم، وَ أوصاني
أن أقُول الحَقَّ، وَ إن کانَ مرُّاً، وَ أوصاني أن أصل
رَحِمي وَ إن أدبرت، وَ أوصاني أن لاأخافُ فِي
اللهِ لَومة لائِم، وَ أوصاني أن أستَکثرُ مِن
قول« لاحَولَ وَ لاقُوَّة إلاّ بِاللهِ (العَليّ
العَظیمِ) » فَإنَّها مِن کُنُوزِ الجَنَّة.

ابي ذر(رحمة الله علیه) گوید: رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) به من هفت سفارش فرمودند:

     ــ به من سفارش فرمود که به زیر دست خود نگاه کنم نه به بالا دست خود؛ 
     ــ و به من سفارش فرمود به دوستی با اشخاص بی بضاعت و نزدیک شدن با آنان؛
     ــ و به من سفارش فرمود که حق را هر چند ناگوار و تلخ باشد بگویم؛
     ــ و به من سفارش نمود که صله رحم خویش کنم هر چند او از من رو گردان باشد؛
     ــ و به من سفارش فرمود که در راه خداوند از سرزنش کسی نترسم؛
     ــ و به من سفارش فرمود که ذکر شریف« لاحول و لاقوة الاّ بالله (العلی العظیم) » را بسیار بگویم که از گنجینه های بهشتی است. ⁽⁵⁾

                                                                                                                   ^{(5) خصال، باب السبعة، ص385، ح12.}

قَالَ النَّبِيُ(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم):
حُبّي وَ حُبّ أهلُ بَیتي نافِعُ في سبعَة مَواطِن،
أهوالهُنَّ عَظیمَة: عِندَ الوَفاة وَ في القَبر، وَ عِندَ النُشور،
وَ عِندَ الکِتاب، وَ عِندَ الحِـساب وَ عِندَ المـیزانِ، وَ عِندَ الصِّـراط.

رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: برای شیعیان و دوستان امیرالمؤمنین علی(علیه السلام)و همچنین دوستی من و دوستی خاندانم در هفت جا که بسی هولناک است سودمند است:

     ــ در دم جان سپردن؛
     ــ و در میان گور؛
     ــ و به هنگام رستاخیز؛
     ــ و در موقع دریافت نامه عمل؛
     ــ و به وقت حساب؛
     ــ و در پای میزان؛
     ــ و در گذشتن از صراط. ⁽⁶⁾

                                                                                                                   ^{(6) خصال، باب السبعة، ص405، ح49.}