باز جمعه و کسی منتظرش نیست

باز دلم ازغم غربتش گرفته است

باز جمعه و کسی منتظرش نیست

باز یاد شعر حیف تو چو منی نوکرت شده 

باز یاد شعر همان آن عاشق رویت :

این همه لاف زن و مدعی اهل ظهور
پس چرا یار نیامد که نثارش باشیم؟
سال ها منتظر سیصد و اندی مرد
آن قدر مرد نبودیم که یارش باشیم
اگر آمد ، خبر رفتن ما را بدهید
به گمانم که بنا نیست کنارش باشیم...


آقا این شعر نیست دل نوشته است ...